Maikel ‘Willem de glazenwasser’ Bronkhorst: ‘Maar ik speel nu even advocaat van de duivel hè’

Vrijdag jl. was het dan eindelijk zover, Maikel Bronkhorst (geb: 1966) aka ‘Willem de glazenwasser’ kwam opdagen in het JCS om te getuigen in het Passage-proces. Een aantal keer stond hij al op de rol om te worden gehoord over hetgeen Fred Ros over hem heeft verklaard, maar tekens liet deze getuige verstek gaan en bleek Bronkhorst in het buitenland te verblijven. Tegenwoordig woont de getuige samen met zijn vriendin namelijk in het buitenland. Zij is ondernemer, zelf is hij ook altijd bezig geweest met internet-ondernemingen en nu werkte hij voor een bedrijf waar hij liever de naam niet van wilde vertellen omdat hij zich heeft teruggetrokken uit het milieu en hij niet wil dat zijn onderneming en/of werkgever in verband wordt gebracht met zijn criminele verleden. Vroeger kweekte hij nl. wiet en daar waren hij en zijn compagnon Dennis G. nogal succesvol in, naar eigen zeggen. Dennis G. werd omschreven als de beste wietkweker van Nederland door Bronkhorst.

Hij was vertrokken naar het buitenland omdat hij wat wilde afsluiten omdat hij veel problemen had in Nederland zoals ontnemings-vorderingen en andere vorderingen, nadat er wietplantages waren opgerold. Hij is mede daardoor tegen z’n zin komen getuigen, maar hij heeft kennelijk de afspraak met justitie dat hij gewoon weer kon uitreizen naar het land waar hij momenteel woont met zijn vriendin. Als hij maar zou komen getuigen. Zijn advocaat Mr. Ronday van Ronday en Hartman Advocaten was gebeld door officier van justitie Mr. Sabine Tammes dat Fred Ros verklaringen had afgelegd over Bronkhorst, dat hij betrokken zou zijn bij de liquidatie van Cor van Hout. Ros noemde hem in zijn verklaringen dus ‘Willem de glazenwasser’. Vanaf dat moment heeft Bronkhorst wel gevolgd wat er gebeurde en las onder meer op de site Bondtehond, Vlinderscrime en wat andere misdaadsites over het Passage-proces.

Voorzitter Mr. Ruud Veldhuisen: En wat is het beeld wat bij u oprijst?

Bronkhorst: Dat wil ik niet zeggen, want dan zou ik de rechtbank schofferen.

Voorzitter: Nou ja, u zit bij het Hof, dus u kunt eh…

Bronkhorst: Nou ja, maar goed, ik vind eh… in mijn perceptie vind ik dat deze mensen geen eerlijk proces hebben.

Voorzitter: Ok… nou dan zijn we meteen op het terrein van meningen.

Bronkhorst: Ja, hahaha… maar u vraagt het mij toch, eh… u wou de volle waarheid

Voorzitter: Zeker.

Bronkhorst: U vraagt mij, en dat heeft u ook benadrukt, dat ik de volle waarheid moest zeggen,..

Voorzitter: Maar heeft u op basis van Vlinderscrime en andere sites er zicht op of mensen een eerlijk proces krijgen?

Bronkhorst: Nee, dat zeg ik niet. U vraagt mij een constatering en ik constateer op basis van wat ik lees deze conclusie. Ik zeg niet dat die conclusie terecht is.

Voorzitter: Misschien denkt u wel eens: misschien kan het niet waar zijn wat ik allemaal lees?

Bronkhorst: Nou, ik weet persoonlijk zeker dat alles wat ik lees niet waar is omdat De Telegraaf heel groot publiceerde dat meneer Ros had gezegd dat die Willem de glazenwasser op een motor had gezeten terwijl dat niet zijn verklaring was. Dus ik lees niet… maar ik heb wel eh…

Voorzitter: Dus toen dacht u: hé, misschien moet ik niet alles zo letterlijk nemen wat ik lees?

Bronkhorst: Nee, misschien moet ik dan nog iets scherper zijn in mijn woorden, ik heb wel de getuigenverhoren gelezen, hoe vragen werden gesteld in het verleden door mensen en op grond daarvan. En op grond van dat ik denk dat kroongetuigen een moeilijk verhaal is, daarom denk ik dat. Ik hoop niet dat ik hiermee een soort van toon heb gezet voor de rest van de dag, want dat is echt niet mijn bedoeling geweest.

Voorzitter: Nee hoor, want die toon zetten we samen, er is helemaal niets aan de hand.

Bronkhorst: Nee.

Voorzitter: Goed, dat is duidelijk. Heeft u zich nog op andere manieren voorbereid?

Bronkhorst: Nou, ik heb contact opgenomen met meneer Meijering, die heeft mijn telefoon niet aangenomen, maar die heeft dringend verzocht aan mijn advocaat om geen contact te zoeken.

Voorzitter: Maar u heeft wel contact gezocht met Mr. Meijering?

Bronkhorst: Ja, omdat ik best wel nieuwsgierig was.

Voorzitter: Waarnaar?

Bronkhorst: Stukken.

Voorzitter: En waarom belt u dan Mr. Meijering?

Bronkhorst: Nou, omdat mijn advocaat aan Mr. Posthumus had gevraagd of hij stukken kon krijgen en meneer Posthumus had daar negatief op geantwoord.

Voorzitter: En toen dacht u: ik probeer het bij Meijering?

Bronkhorst: Ja.

Voorzitter: Maar dat heeft tot niets geleid?

Bronkhorst: Nee, die heeft mijn advocaat vriendelijk verzocht hem niet te contacten.

Verder had Bronkhorst maar één persoon benaderd, dat was Dennis G., zijn toenmalige compagnon waarmee hij in de wiet heeft gezeten. Maar verder heeft hij geen contact meer met mensen uit de wiet-scene en dus ook niemand gesproken. Dennis G. is ook een keer benaderd om te getuigen, maar die zat op dat moment in voorarrest en die eiste dat zijn voorarrest zou worden geschorst, ‘maar daar hadden ze geen belang bij’, aldus Bronkhorst.

Hij zag op tegen het verhoor omdat hij een soort dwangevoel heeft ervaren om hier te moeten komen, omdat er werd gezegd dat er anders wel andere dwangmiddelen waren om hem hier te laten komen. En ten tweede is dat Bronkhorst Justitie niet vertrouwd. Hij hoopte dat hij weer terug mocht naar huis, maar Bronkhorst had genoeg spullen meegenomen omdat hij verwachtte gegijzeld te worden. De voorzitter benadrukte nog maar eens dat hij dan maar in ieder geval de waarheid moest spreken. Dat begreep Bronkhorst.

Één van de raadsheren ging verder met het verhoor. De raadsheer vroeg of Bronkhorst Jesse Remmers wel eens had ontmoet. Dat beaamde hij, maar dat waren toevallige ontmoetingen rondom Amsterdam geweest, zoals in Mijdrecht, Vinkeveen, etc., hij is niet bevriend met Jesse of zo. Hij kende Andy Remmers ook, die had volgens Peter la Serpe eind vorige eeuw rond de 300.000 gulden geïnvesteerd in een internet-onderneming van Bronkhorst, zei de raadsheer. Daarop antwoordde Bronkhorst: “Tja, heard it through the grapevine“… Met andere woorden: Iemand (in dit geval La Serpe) hoort iets binnen een kring van mensen en dat wordt dan doorverteld, maar aan het einde van de kring is het een heel ander verhaal. La Serpe had de klok dus horen luiden, maar wist niet waar de klepel hing, verhaaltjes uit het roddelcircuit. Dat van die onderneming klopte overigens wel en die is later succesvol verkocht aan een andere grote onderneming, maar die onderneming is later failliet gegaan. Op zich was de onderneming succesvol. Hij had Andy Remmers, die hij als een goede vriend beschouwd, in de gulden-tijd ongeveer 50 tot 100.000 gulden betaald. Hij ziet Andy echter nooit meer omdat Bronkhorst zich dus uit het milieu heeft teruggetrokken.

Maikel Bronkhorst kent Greg Remmers ook goed. Hij noemde Greg Remmers een vriend en wat anderen ook over Greg Remmers zeggen, Bronkhorst vindt Greg Remmers een aimabele man. Hij heeft Greg ooit eens leren kennen tijdens een detentie. Wat voor zaken hij samen met Greg Remmers heeft gedaan, buiten eten en drinken samen, wilde hij niet zeggen, dan zou hij zichzelf belasten. In deze slangenkuil, waarmee hij het criminele milieu bedoelde, vond hij Greg Remmers altijd recht door zee en daar zijn er wat Bronkhorst betreft maar heel weinig van.

Fred Ros heeft hij ooit eens ontmoet bij Greg Remmers, al zegt Fred Ros van niet. Waareom Fred Ros zijn nummer in zijn agenda had staan, kon hij niets over zeggen, dat zou speculatief zijn volgens Bronkhorst. Of hij Peter la Serpe ooit heeft ontmoet, dat kon hij niet met zekerheid zeggen. Hij had ergens in de jaren ’90 wel eens een Peter met half-lang haar ontmoet uit Friesland, dat zou La Serpe geweest kunnen zijn.

Zijn advocaat Mr. Ronday werd dus gebeld door OvJ Mr. Sabine Tammes, die aangaf dat Bronkhorst werd genoemd door Fred Ros als betrokkene bij de liquidatie van Cor van Hout. Hij had gezegd dat Bronkhorst op de motor zou hebben gezeten. Zijn advocaat nam contact op met Dennis G. en G.met Bronkhorst. Die vertelde het hem. Zijn advocaat raadde hem toen aan naar Nederland te komen.

Raadsheer:Wat dacht u?

Bronkhorst: Ik schrok me dood. Ik dacht wat is dat nou?! Waar ik woon hebben ze geen fabeltjeskrant, maar ik kon gewoon niet geloven dat zoiets kon. Maar het werd voor mij wel realiteit, want nogmaals, ik werk gewoon en werk hard, maar ik dacht: daar ga ik. Het is de tweede keer dat mijn verleden mij inhaalt, of dat nou terecht is of niet, maar niemand in mijn verleden die zegt mij iets en nu moet je je gaan verweren.

Raadsheer: Wat bent u toen gaan doen, toen u dat had gelezen?

Bronkhorst: De eerste dag ben ik een beetje veel gaan drinken, ik moest even bijkomen.

Bronkhorst kende het verhaal niet, maar hoorde dat justitie dacht dat hij dat was: ‘En dat is wel een bom, of niet?’ Zo is hij het aan de weet gekomen. Hij heeft het er toen met zijn vrouw over gehad, zij weet van zijn verleden af. En ook twee vrienden, maar die zitten/zaten niet in het circuit.

Met name op Vlinderscrime, waarvan hij niet eens wist dat dat bestond, op Bondtehond en wat nieuwssites is hij toen gaan lezen. Degene die zijn verhaal kan bevestigen, is Dennis G., zei Bronkhorst.

Raadsheer: Welk verhaal?

Bronkhorst: Nou, dat ik in een wietpand ben gevallen, dat Fred daar niets mee te maken heeft en dat ik in het ziekenhuis gelegen heb en dat daar ook nooit ene Fred Ros is geweest.

Tijdens het verhoor werd duidelijk dat Maikel Bronkhorst tijdens het werk aan een van z’n wietplantages in Koog aan de Zaan door een gat in het plafond was gevallen. Dat gat zat daar om potten en potgrond naar boven te transporteren via een hoogwerker. Kennelijk zat de wietplantage ergens op de zolder of bovenverdieping van een pand.

Raadsheer: In een wietpand bent u gevallen?

Bronkhorst: Ja.

Raadsheer: Dat was waarom u zo lang in het ziekenhuis heeft gelegen?

Bronkhorst: Ja. Ik wilde een zak potgrond pakken en ben toen precies, ja je kunt het bijna njiet bedenken, maar ik ben toen daardoor naar beneden gevallen. Ik heb een beste smak gemaakt.

Raadsheer: En Dennis was daarbij?

Bronkhorst: Ja. Die heeft mij ook naar het ziekenhuis gebracht.

Raadsheer: Heeft u ook met Dennis besproken dat u dit hier gaat vertellen?

Bronkhorst: Ja.

Raadsheer: Wat was toen zijn reactie?

Bronkhorst: Ik wil niet u een reden geven dat u mij gaat gijzelen, dus: Dat ga ik gewoon vertellen.

Raadsheer: Ja… waar was dat wietpand?

Bronkhorst: In Koog a/d Zaan.

Raadsheer: Niet in Woerden?

Bronkhorst: Nee.

Raadsheer: Dat is ook een van de vragen geweest hè?

Bronkhorst: Ja, ik had wel meerdere panden. Ook in Woerden.

Raadsheer: Waar wiet werd gekweekt?

Bronkhorst: Ja.

Raadsheer: U bent nogal lovend geweest over Dennis hè?  U noemt hem de beste wietkweker van Nederland…

Bronkhorst: Ja, hij is gewoon een heel goede wietkweker. Dat is ook een vak.

Raadsheer: Ja.

Hierna komt zijn ex-vriendin ter sprake die vertelde over een incident met Engelse criminelen waar Bronkhorst een partij wiet afkomstig van Kampers aan had doorverkocht die later niet goed bleek te zijn, vanwege top-rot. Hij had een partij wiet doorverkocht, maar niet in de donkere zakken gekeken, wat je normaalgesproken altijd wel doet. Die Engelsen waren daar boos over en waren op zoek gegaan naar Bronkhorst. Dat was wel een probleem, want in dit wereldje zegt men niet: ‘Nou goh, jammer joh, volgende keer beter’, aldus Bronkhorst. Hij hoorde via via van ene Martin dat er een probleem was. Die Martin bemiddelt tussen partijen. Hij was bij Ros op bezoek geweest in de bajes en had gehoord dat Ros tegen die benadeelde Engelsen had gezegd: ‘Ik stuur wel kampers op hem af’. Dus die Martin, ook een Engelsman, is toen bij Bronkhorst geweest, zo hoorde hij het dat mensen op zoek waren naar hem. Ros had gezegd: ‘Oh, die kan ik wel voor jullie vinden’.

Er is toen een gerucht in de wereld gebracht dat Maikel Bronkhorst dood zou zijn door deze Martin namens Bronkhorst. Waarom, wilde de raadsheer weten.

Bronkhorst: Waarom? Ja, als je dood bent, wordt je niet gezocht als ze dat geloven.

Raadsheer: Wie vertelde dat?

Bronkhorst: Dat was Martin.

Raadsheer: Hoe ging dat?

Bronkhorst: Nou dat gaat via via, je verspreidt een gerucht en dat gaat rond.

Raadsheer: Dat is dus wat we moeten verstaan onder dat verhaal wat u de wereld in heeft gestuurd?

Bronkhorst: Ja.

Raadsheer: Is dat zo’n 2,5 jaar geleden toen u preventief bent weggegaan? Ja, u zei eerder 2011, maar dat zal een vergissing zijn geweest.

Bronkhorst: Ja.

Bronkhorst hoorde het verhaal wat in De Telegraaf had gestaan, maar dat klopte niet, volgens Bronkhorst. N.a.v dat artikel stuurde Bronkhorst Ros een ansichtkaartje naar Fred Ros om te laten weten dat hij nog leefde. O.a. met de tekst: ‘You’re busted!’. Fred Ros was nl. ook in de veronderstelling dat Bronkhorst dood was en ging hiermee vanuit dat het verhaal dat hij ophing over Willem de glazenwasser dan niet te verifiëren zou zijn, denkt Bronkhorst.

Raadsheer: Toen stuurde u een kaart: ‘Ik leef nog, Fred!’?

Bronkhorst: Ja.

Raadsheer: Er is wel onderzoek naar gedaan hè, of die kaart verstuurd is, of in elk geval of die kaart nou aangekomen is. Het is nagegaan bij de PI Vught, maar er is niets gevonden.

Bronkhorst: Nee, ik denk ook niet dat eh… maar dat is dan in mijn perceptie, ik speel nu even advocaat van de duivel hè, als ze die kaart zouden hebben, zouden ze die ook niet boven water laten komen.

Raadsheer: Dat is wat u denkt?

Bronkhorst: Ja, nogmaals, ik speel advocaat van de duivel, dat is wat ik denk ja.

Raadsheer: Ja. Dat was het even wat vragen van mijn kant betreft.

Voorzitter: Zeg meneer Bronkhorst, u zei dat u zich doodschrok toen u het hoorde wat Ros over u heeft verklaard, maar wat heeft Ros, even gortdroog geformuleerd, precies over u gezegd?

Bronkhorst: Feitelijk?

Voorzitter: Ja?

Bronkhorst: Wat ik van de politie heb gehoord dat ik geld aan heb genomen en dat ik gevallen ben, of me heb laten vallen, of dat hij dat gedaan heeft, en dat hij via mij een motor heeft teruggekregen. Dat is wat hij feitelijk heeft gezegd.

Voorzitter: Ja.

Bronkhorst: Maar wat er is gezegd volgens de krant (De Telegraaf) was dat een heel ander verhaal.

Voorzitter: En dat verhaal was dat u op de motor heeft gezeten, wat u net een paar keer zei?

Bronkhorst: Ja.

Voorzitter: Maar dat is niet het verhaal wat Fred gezegd zou hebben?

Boronkhorst: Nee, de krant heeft dat bericht en geconfronteerd met dat feit dat justitie dacht dat ik synoniem was met die Willem de glazenwasser, toen ben ik daar eh… toen ik geconfronteerd werd met wat het echt was, bleek daar wel een grote discrepantie te zijn.

Voorzitter: Met wat er was geschreven en wat Fred gezegd had?

Bronkhorst: Ja.

Voorzitter: Ja, en dat vat ik maar even samen met: klok en klepel…

Hierna was het pauze en na de pauze konden het OM en de raadslieden vragen stellen. Daar zal ik verder niet teveel op in gaan. Het is in ieder geval duidelijk dat Bronkhorst pertinent ontkent ook maar iets met een rode motor en/of de liquidatie van Cor van Hout te maken te hebben. Ros is ook nooit bij hem in het ziekenhuis geweest, waar hij wat aan de gewichtjes aan de gebroken benen van Bronkhorst zou hebben getrokken of gewiebeld. Grotere onzin heeft Bronkhorst niet gehoord, daar kwam het op neer.

Mijn indruk was dat Bronkhorst een intelligente man is die zeer precies en consistent verklarend overkwam. Hij liet zich absoluut niet het kaas van zijn brood eten. Voorbeeldje: Één van de raadsheren opperde op een gegeven moment dat Bronkhorst naar het buitenland gevlucht zou zijn vanwege de foutgelopen wiet deal met top-rot, maar dat corrigeerde hij een aantal malen resoluut: ‘Nee! Ik was niet op de vlucht! U legt mij nu woorden in de mond. Ik was niet op de vlucht, ik was gewoon vertrokken’.

Bronkhorst kreeg de mogelijkheid om bij een bedrijf in het buitenland te werken en is toen vertrokken. Je kunt jezelf wel terug willen trekken uit het (wiet-)milieu waar je in zit, maar zonder inkomen op een andere plek is dat toch nog moeilijk. Dus toen deze mogelijkheid zich voordeed, heeft dat zeker meegespeeld om al zijn banden met het wereldje waar hij in zat door te kunnen snijden. Hij begreep dat je in de wiet nooit carrière kon maken, want ook al ziet hij wiet kweken niet als iets crimineels, volgens de wet in Nederland is dat het wel. En nu hij een aantal malen was gepakt en er grote ontnemingsvorderingen en andere vorderingen op hem liepen, besloot hij definitief uit Nederland te vertrekken. Dus na deze dag in het JCS, waar hij eigenlijk tegen zijn zin moest verschijnen, kan hij nu in het land waar hij woont zijn leven weer oppakken samen met zijn nieuwe relatie met wie hij intussen een kind heeft. Bronkhorst had zijn plicht voldaan en mocht ook inderdaad vertrekken.

Oh ja, en wat betreft de tattoo op zijn onderrug die hij zou hebben en die zichtbaar is op de onderug van de motorrijder op de foto, daar was hij snel klaar mee. Bronkhorst stelde voor dat hij zijn rug wel even wou ontbloten voor het Hof, maar daar had de voorzitter eigenlijk geen behoefte aan, zei hij. De politie had dat al gecontroleerd.

Overigens was Fred Ros toevallig ziek en verscheen niet op zitting. Dat was wel jammer, want je zou op z’n minst een confrontatie verwachten tussen twee mensen waarvan er één niet de waarheid spreekt kennelijk.

***

Hierna werd de vordering van het OM nog even besproken, betreffende de dames Holleeder en Den Hartog.

(sterk samengevat)

De zussen Astrid en Sonja van Willem Holleeder en Sandra den Hartog eisen onherkenbaar te kunnen zijn in de zittingszaal. Het OM persisteert echter niet langer bij het verzoek om de dames achter gesloten deuren te horen vanwege belangen die geschaad zouden kunnen worden in Vandros. De openbaarheid van rechtszitting is een groot goed en ziet mede daarom af van deze eis. Wel zouden de dames in de getuigen-cabine plaats moeten kunnen nemen. En de dames willen niet gezien worden door de verdachten, puur uit veiligheidsover-wegingen. Mogelijk gegrimeerd. De advocaat van de getuigen Mr. Wout Morra lichtte de eisen van de dames toe. De verdediging van de Passage-verdachten zei totaal geen boodschap te hebben aan wat het belang is in een ander proces (Vandros) en vinden ook dat de dames gewoon gezien zouden moeten kunnen worden.

Het Hof gaat hierover in beraad en geeft 12 november een beslissing in het Gerechtshof aan het IJdok.

***

 

Planning:
November
do 12
9.30 – beslissingen vordering/verzoeken getuigenverhoren op 30-11 en
1-12.
(A + S
Holleeder en A. den Hartog)  zittingslocatie: IJDOK
di 17
9.30 – Verdachte De Boer – zittingslocatie: IJDOK
do 19
9.30 – Verdachte Song – zittingslocatie: IJDOK
ma 23
9.30 – Verdachte Stevens – zittingslocatie: IJDOK
ma 30
9.30 – Getuige A.A. Holleeder
December
di 1
9.30 – Getuige S.J. Holleeder en getuige A. den Hartog
ma 7 – uitloop
di 8 – nog in te vullen
di 15 – nog in te vullen
do 17
9.30 – Getuige W.F. Holleeder
ma 21
9.30 – Getuige Korkmaz
di 22
uitloop


***

De dames Astrid en Sonja Holleeder en Sandra den Hartog zullen op een openbare zitting gehoord worden in het JCS, op 30 november en 1 december. Wel zullen zij dat doen vanuit de getuigencabine, onzichtbaar voor het publiek en journalisten. Dit uit veiligheidsoverwegingen. Lees hier: de beslissing van het Hof 

Bondtehond bij het liquidatieproces

Dit bericht werd geplaatst in Liquidatie proces en getagged met , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s